Navin, biçimsel referansını bir nesneden değil, dönüşüm kavramından alır. Türk cam üfleme geleneğinin önemli örneklerinden Çeşm-i Bülbül’ün zanaat hafızasını çağdaş bir tasarım diliyle yeniden yorumlar.

Cam tabladaki kesintisiz spiral çizgiler, yaşamın doğrusal olmayan ve kendini tekrar etmeyen döngülerini simgeler. Bu yapıyı taşıyan dikensiz gül formu ise dönüşümün bir kayıp değil, özün sadeleşmesi ve arınması olduğunu ifade eder.

Navin’de miras tekrar edilmez; yeniden yorumlanır, biçim kazanır ve yaşamaya devam eder.